Hee,

Toch weer begonnen met blowen. Ach ja ik leef nog.

Dan nog maar effe wat mooie muziek neerzetten.

Four alle vrouwen!

elvis

Aafje Heynis

Roberto Flack

Eek A Mouse

Otis redding

Hee luitjes,

Even een update over de recentelijke ontwikkelingen van dit leventje. Gisteren gesproken met pb'er ik hoef toch niet aan de medicatie. Ben er blij om er verdwijnt wel een hoop spanning. Ik hoef dus niet naar de bavo en te vechten tegen een dreiging van medicatie (for now). Aanstaande donderdag ga ik drie maanden stoppen met cannabis. Pick my self up and dust myself of.

Graag wil ik nog wat reggea delen en waarom ook niet die goeie ouwe Martin Gaus.

Martin Gaus met bella.

Aswad Live

Hugh Mundell

Israel Vibration

Burning spear live

Gregory Isaacs live

Big youth

Wordt vervolgd

Hoi mensen!

Ik wil bij deze wat kwijt over mijn verleden. Veelal feitelijk wil ik het opschrijven. Vergeef me enige persoonlijke interpretaties.

Atta Geboren 1983. Een broer: Niek geboren 1981. Ouders Carien en Mark Gescheiden voor geboorte. Alle drie tot op heden in leven. Atta opgegroeid in Oude westen. Basisschool de Blijberg. Middelbare school veel "spijbelen'' en blowen. Op mijn negentiende heb ik mijzelf een aantal keer door mijn linker neusgat geschoten met speed. Totaal heb ik deze chemische substantie in mijn leven 8 gelegenheden tot mij genomen en 3 keer coke. Op mijn negentiende ging het echt fout met de speed. Op een avond had ik een zakje bemachtigt. Dit leidde tot 2 slapeloze nachten en een arm in het gips. In de komende zomer bemachtigde ik ook wegens problemen thuis een kamer in mijn favoriete kraakpand. Hier woonde ik met drie aardige mensen en de hond van mijn dromen Jacky. Matties gingen toen een leuk buitefeestje geven. Ik mocht van de partij zijn als fruitverkoper. Helaas had ik toen ook weer een heel zakje speed bemachtigd. De rotzooi bleef nog lang in mijn (linker) holtes rotten. Ik ging toen werken op de parade met deze verwonding in mijn holtes. Ik snapte er weinig meer van. Uiteindelijk liep het zo uit de hand dat een vriend van mij me is komen ophalen uit Amsterdam..... Word vervolgd...!

Graag wil ik nog wat muziek delen:

Peter tosh!

Culture Why??

The Gladiators

Tracy Chapman for who?

Bunny Wailer ...

Onze Dromen, Verlangens en Hartenwensen 2012

Created with Admarket's flickrSLiDR.


Op 4 januari 2012 hebben bloggers en andere bezoekers van de AC Buuf & Co samen een collage gemaakt. Dit is een collage over dromen/verlangens/hartenwensen voor 2012. 
Van en voor verschillende mensen.

Inspiraties:
Boek ''Opkrabbelen" van Karin Ramaker
Flickr Group Pool Opkrabbelen Collage
"Dromen over 2012'" van Peter de Kock

Een betere wereld?

Er is een blues die iedereen kent. Er is makke aan het leven die eigen aan dit ondermaanse lijkt te zijn. Het is iets dat langzaam tot je doordringt en een besef dat groeit naarmate je langer op deze planeet rondloopt. Veel mensen verzuchten regelmatig in hun leven: Ik wou dat het leven anders was...

Maar als het anders moet, hoe dan precies? Is een ideale wereld denkbaar en als hij denkbaar is, is het dan wenselijk om in zo'n wereld te leven? Kunnen wij leven in een wereld zonder lijden en verdriet? Ik zelf ben altijd het gelukkigst als ik huil. Raar is het wel, maar geen emotie is er die ik mooier, zuiverder en dieper vind dan het verdriet. Ik heb dan het gevoel dat ik eindelijk "in tune" ben met de diepste betekenis van het leven. Even is er geen zelfhaat, geen begeerte, afgunst of trots, maar alleen de edele emotie van de ontroering. Zonder verdriet is er geen ontroering mogelijk en zonder ontroering geen schoonheid...

Ik ben in mijn leven regelmatig in een uit de hand gelopen dagdroom verzeild geraakt, die de experts benoemen met het woord "psychose". Ik werkte dan in mijn hoofd aan de verlossing, het was het ontwerpen en creëren van een volmaakte wereld of paradijs. Het was iets dat ik niet kon stopzetten en iets wat min of meer mijns ondanks gebeurde in mijn hoofd. Ik wist diep van binnen wel dat het niet aan mij was om te verzinnen hoe de wereld moest zijn, maar mijn grootste angsten heb ik uitgestaan op de momenten dat ik dacht de wereld werkelijk te kunnen veranderen. Mijn grootste angst was dat ik van het leven iets zou maken dat ondraaglijk was in zijn perfectie. Ik was bang om van iedere ochtend een Douwe Egberts reclame en van iedere winter middag een Unox commercial te maken. Kortom ik was bang om in mijn ijver om het lijden "weg te zuiveren" van het leven een oneindig verblijf in de Kitsch te maken...

Eén ding heb ik van deze ervaringen geleerd en het is iets dat steeds duidelijker tot mij doordringt: het is toch wel goed zoals het is. Het leven en de natuur zijn op hun manier volmaakt, juist om dat het onvolmaakte er deel van uitmaakt. De hele evolutie werkt bij de gratie van dit principe. Omdat er "foutjes" in de natuur voorkomen is de evolutie met het principe van "the survival of the fittest" mogelijk. De wereld is gebrekkig en er is veel lijden in het leven, maar de aarde is waar ik woon en ik voel me hier thuis. In de psychotische wereld van mijn wensdromen en concepten van perfectie voelde ik me niet thuis. Het is juist daarom dat ik besloten de weg terug naar de realiteit te gaan; door te schrijven, eindeloos te schrijven. Ik moet denken aan een liedje dat zo'n zes jaar geleden populair was, dat heette: Red mij niet. Destijds voelde ik die tekst als een persoonlijk verwijt en ik wilde tegen die zanger zeggen: ik weet dat ik je niet mag redden, maar ik kan het niet helpen dat ik zo ben, ik kan mijn hersens niet stilzetten...

Godzijdank is het me inmiddels gebleken dat ik niet de macht heb om de wereld te verbeteren. Mijn diepste angst is daarmee ongegrond gebleken en gelukkig mag ik nog wat leven in deze vieze oude wereld, zoals de dichter Hans Lodijzen hem noemt...

Maar natuurlijk moeten wij ons best doen voor een beetje liefde, begrip en compassie in deze wereld. Met het gegevene moeten wij het doen en het is de vraag of zonder lijden deze liefde überhaupt mogelijk is. Liefde bestaat vaak in elementaire zin uit het "delen van lijden" en het is dat lijden dat aan die liefde betekenis en diepte geeft. Daarom: red mij niet, maar probeer een beetje compassie en begrip te tonen...

Linus de Visser Delfshaven 4 januari 2011

Creatieve teksten

!?!

Ik ben vrij!

Als je vrij bent maak je fouten.

Ik ben vrij!

Als je vrij bent mag je keuze's maken.

Ben ik vrij?

Soms vraag ik me af of ik vrij ben.

Dan komt de vraag wat de redenen zijn dat ik niet vrij ben.

Duizenden redenen kan ik bedenken.

Duizenden redenen die me niet helpen bij een vraag: Waarom.

Toen ik negentien jaar oud was kreeg ik naast de naam die ik bij mijn geboorte heb gekregen de naam Schizofreen. Nu zijn er mensen die mij middelen willen geven die ik niet wil gebruiken. Het gaat zelfs zo ver dat ze mij op willen sluiten als ik mezelf niet in mijn reet laat spuiten.

Met betrekking tot dit stuk wil ik refereren aan Feel No Way van Peter Tosh: