Katching?

Ben weer bij het bloghuis.
Zal ik moeten sterven als een achterlijke oude rukker? Is dit helse verschrikkelijke leven dat ik elke dag weer door moet maken alles? Elke dag weer moederziel alleen in mijn vieze kamertje depressief manisch en hondsdol. Op een plek waar ik woon met 22 mensen en 10 mensen die af en toe langskomen om te logeren. 10 mensen die vaak vanzelfsprekend als baas worden gezien. Mensen die voor hun werk elke dag met een glimlach (jah bless) dure chemische pilletjes aan mensen verstrekken. Dezelfde mensen die smorgens geen glaasje melk of sap in de koelkast vinden. En ik wil wedden over het algemeen minder gezond te eten "krijgen" dan de gemiddelde loge. En wat nog erger is minder invloed uit kunnen oefenen op wat ze eten dan mensen met meer financiele vrijheid. Mensen die vaak eenzaam in een klein rotkamertje leven. Vorige jaar heb ik persoonlijk mogen meemaken hoe het is om in een koude bw te slapen. Hier heb ik weinig aan overgehouden. Behalve het gevoel dat ik nog slechter wordt behandelt als een aap. Ik heb in kraakpanden van kou mogen genieten daar koos ik voor. Afgelopen winter heb ik vaak meerdere keren op een dag bij een persoon om een sleutel moeten vragen om de cv te resetten. Vaak in een ijskoud huis thuisgekomen. Vaak uit me bed gebrand of gevroren. Iets wat ik vele malen in vele staten van zijn heb (proberen) duidelijk te maken. Dit mocht allemaal niet baten. Dus had ik op een gegeven moment krijg dan allemaal de koude vrieskou K. Ach ja ga dood Atta! Get a job! OFZO?
Ik vind het naar om te zien dat huisgenoten pillen krijgen in plaats van gezond te eten. Pillen krijgen en geen fysyotherapie. Pillen in plaats van etc. etc. etc. Gelukkig is er nog geen pillenautomaat maar worden de pillen uitgedeeld door mensen die dagbesteding beleven in de buurt van mijn woonplek.
Persoonlijk heb ik vele nare ervaringen met pillen. Ervaringen die ik steeds weer bevestigd zie in mij zelf. De laatste blackout bijna dood ervaring met dat gif was ook weer geen pretje. Ja het is moeilijk in te zien dat "mensen" mij liever dood willen zien. Het wordt dan weer gemakkelijk om mezelf en anderen mensen die pillen krijgen voorgeschoteld als verschrikkelijke monsters te zien. Die dan dus uiteraard dood zouden moeten.
Wat chemische rotzooi in vaten gooien en Katching. Zo makkelijk lijkt het. Ik denk dat de spiritueele vaders en moeders van antipshychotica andere "agendapunten" hebben. Macht!
Dit is een beetje een herhaling van vorige blogs. Weer even een simpele kijk op moeilijke vragen.
Een klassieker:

curley

Ben nu op klus en werk. Al een rustige ochtend achter de rug. Strakjes gaan we eten en dan neem ik even pauze van dit schrijven. Ik ben met een levensgrote pop bezig die o.a. gebruikt kan worden om lekker tegen aan te schoppen en slaan. Ik hoop dat ie deze week nog afkomt. Ik ben de laatste tijd een beetje lui weinig wandelingintjes, ik zit een beetje in mijn kamer te genieten van muziek. Daar staat tegenover dat ik lekker bij klus en werk bezig ben waar ik veel voldoening uit haal. Nu gaat ik eten. Zo dat zit er weer in. Nu mag ik hier bij k en w nog wat tijd doorbrengen voor dat ik weer lekker thuis kan zitten luieren, Heerlijk! Ik voel dat ik savonds wat meer dagbesteding nodig heb. Ik denk bijv. aan een leuke badmintonclub het gaat vooral om sociaal samenzijn. wil jij wat gezeligs met mij doen bij deze nogmaals me mail: ataka3@gmail.com. Ik denk vaak aan feestjes die ik vroeger heb mee mogen maken ik voel dan vaak hoop en dat het goed is. Graag zou ik nog is lekker willen stampen. Harde Bassen in mijn kop!!!! Bij deze wil ik ook uiten wat een fijne tijd ik heb mogen meemaken in BW delfshaven op Coolhaveneiland In Rotterdam!!! Ik ben de laatste tijden verschrikkelijk angstig, paranoide neurotisch geweest. Ik heb tegen heug en meug dikke joints getemd en straffe bakken koffie gedronken shaggies gerookt ook. Ik heb weer een tijd vegetarisch en daarna veganistisch gegeten in 70000 sloten ben ik gelopen waarvan een hoop tegelijk. Dood voel ik me vaak. Heerlijke mooie momenten heb ik ook meegemaakt het lijkt wel of er voor al het slechte weer wat moois is. Nog wat muziek die mij terug brengt naar muzikale tempels

Rotterdammer

Ik wou graag klagen in dit blogbericht.

Of wou ik mezelf gewoon graag even op mijn borst kloppen? Dat gaat vaak samen. Ellende in de wereld is voor mij ook vaak een reden om mezelf niet te slecht te vinden.
Klagen hoeft niet slecht te zijn. Klagen verwar ik ook met kritiek. Twee begrippen die niet samen hoeven te gaan. Kritiek geven is moeilijk. Laat ik het toch maar effe proberen ik moet nu toch wat.
Ik vindt het lastig tegenstellingen te zien in de wereld. Mensen hebben niks te eten en worden misbruikt. Terwijl anderen een gigantisch huis hebben bezittingen en luxe eten.
Als ik beatrix zou zijn zou ik een leuke boomhut voor mezelf bouwen. En de rest weggeven aan mensen die ook willen wonen en leven. Groote kans dat de andere beatrixie's je voor gek verklaren. Maar ja als ik beatrix zou zijn zou beatrix al gek zijn DUS. Of juist weer niet? Het blijft lastig.
Deze maatschappij is gebouwd op het bloed van Slaven wit zwart en geel. Ik voel me materieel rijk. Ik heb meer dan genoeg te eten. Blij ben ik dat ik vriendschap mag ervaren en samen mag zijn met leuke mensen. Het is moeilijk om niet kotsmisselijk te worden als ik aan High societie exsessen denk.
Moeilijk is het ook juist om te zien dat mensen in de wereld die ik zie samen ontplooien. Het is om Jaloers van te worden. Lachen kan ik er wel om en het gevoel dat ik onderdeel ben van leven.

muziek

Hoi allemaal,

Ten eerste wil ik vertellen wat het bloghuis voor mij is en doet. Bloghuis is voor mij een positieve dagbesteding. Vooral belangrijk voor mij is dat ik onder de mensen ben op dac buuf en co. Zijn altijd lieve mensen. Ons bloghuis wordt begeleidt door Thann-Tam. Thann heeft altijd een intelligent luisterend oor die mij vaak duidelijker doet denken (iets wat ik vaak goed kan gebruiken). Bloggen is voor mij een goeie manier om mezelf een beetje beter te begrijpen. Ook vindt ik het leuk om me blogs te lezen en te zien dat ik verander en leer. Het is een beetje een dagboek voor mij. Ook vindt ik het leuk om te denken dat mijn blog wordt gelezen. Ik vindt het ook confronterend en soms beschamend om mezelf terug te lezen en te zien. In plaats van een mooie ontspannen dans heb ik laatst bijvoorbeeld een filmpje geplaatst van een opgejaagd dier. Wat een qausimodo denk ik dan en die gespannen trekken op mijn gelaat en die dikke ader op mijn keel. IJdeltuiterij!? Zo kom ik mezelf een beetje tegen. Dus ik blijf gewoon een beetje me ding doen op me blogje.


Ik ben nu bij moeder. Straks ga ik een zakje weed halen. En daarna ga ik schoon maken. Vanmiddag ga ik naar bw onderdak om te genieten van samen zijn en muziek.

Dieren

Hee luitjes,

Als eerste wil ik alle rotterdammers bedanken voor alle liefde. Met name alle kinderen in Bospolder en Coolhaveneiland.

Ik heb net een filmpje geschoten in dit filmpje zie je mij bewegen met geluiden. Dit concept heb ik vaker gebruikt en heb ik o.a. andere gebaseerd op de shaolins grandmaster text. De shaolin gebruiken de inspiratie van dieren om hun vechtkunsten te leren.
Ik ben me er van bewust dat dit filmpje een beetje raar overkomt (fysiek zit ik niet zo lekker in me vel als een paar jaar geleden) doch hoop ik dat het concept duidelijk wordt, een concept waar ik in geloof.
Ik heb ook nog een jongleerfilmpje geschoten waar ik niet echt tevreden over ben net als me nunchaku en bo filmpje maar wat ik toch wil delen.


En ook nog een prachtig nummer van Otis

Carmem Gomes

Normaal zoek ik een  bestemde dag om iets over mezelf op te schrijven.
Ik kies  een stuk uit mijn dagelijks schrijfboekje. Het stuk is wel geselecteerd. Het is heel lang geleden  opgeschreven.
Ik ben 48 jaar en woon in Roterdam. Ik hou van Rotterdam. Dat maakt mij blij. Ik praat heel vaak over heel veel puntjes,van dagelijks dingen doen.Ik ben ook bezig met vrijwilligswerk, daar gaat mijn hart naar toe.
En ik doe dat met alle liefde van de wereld en ik heb leuke vrienden en vriendinen. Dat was  het een beetje voor vandaag. Ik groet  jullie. Carmem. Tot volgende keer.

blijheid is bezonder