Beste bloggers/lezers,
Ik zal me even netjes voorstellen.
Mijn naam is Sasha Kalmez, ik ben zelf ook een bewoner van de Pameijer.
Ik heb wat ergenissen en naar mijn iedee heeft iedereen hier af en toe wat last ervan.
De een spreekt het uit, terwijl de ander juist heel bescheiden is.
Sorry, het spijt me.
Je altijd maar moeten excuseren en met de grote hindernis, je meent het niet!
Nou moet u mij maar excuseren, want ik snap het niet.
Tot grote verbazing' door inprenting ook bij mij is aangeslagen.
Ik zal u vertellen waarom het naar mijn idee zo is en waarom het zo irritant is:
Als kleinkind zijnde was dit ook een grote ergenis. Ga maar eens na hoe vaak u sorry heb moeten zeggen, nog erger nog zonder het te menen.
Ik neem aan dat dit herkenbaar is voor velen die dit lezen.
U bent stout geweest, heb snoep uit de trommel gejat tenminste dat maken ze ervan.
U wordt betrapt en het eerste wat ze zeggen is "dat mag niet!" Wat zeg je dan?
Sorry is het eerste wat u zegt, want groeiende kwam u er achter dat dat het is wat ze van u verwachten en willen horen. U leert ook dat het effect heeft. Want het na het sorry zeggen komt vaak een beloning.
Zo is dit bij ons ingeprent!, denk ik.
Naarmate u ouder word, word dit pas irritant. Dan verwachten ze van u dat bij de meest bijzondere omstandigheden sorry word gezegt en aanvaard.
Neem bijvoorbeeld een ruzie tussen u en een familielid, hij/zij heeft wat verkeerds gedaan en verwacht van u met een sorry dat het goed is. Maar voor hem/haar is het ook een ergenis, hem/haar is verteld je overal voor te exuseren en dat het daarmee wel moet lukken.... Voor bijde kant een grote ongemak!
Waarom het mij zo hoog zit, is omdat iedereen na het lezen hiervan twee keer nadenkt voordat ze sorry zeggen, maar hiervoor nooit iets er over heeft gezegt of opgemerkt.
Jongens ik sla het vanaf nu over: sorry zeg je als je het meent en niet omdat het moet.
Welkom bij het Bloghuis. Hier delen we spelenderwijs onze verhalen en onze dromen. Iedereen verkent hier op eigen wijze de verschillende mogelijkheden van zelfexpressie: hoe kunnen we ons uiten via tekst, beeld, geluid en social media? Het Bloghuis is een plek voor zelfexpressie, verbinding en ontmoeting.
woensdag 19 december 2012
dinsdag 18 december 2012
Hallo Liefe Lezer(s)
Zo daar ben ik weer das een lange tijd geleden dat ik weer eens wat geblogd heb, Mij werd elke woensdag gevraagd of ik nog kwam Bloggen maar ik had er even geen zin in Wegens dat ik niet wist wat ik er op moest zetten. Eigenlijk dit keer ook niet maar probeer mijn best te doen om toch iets Op het blad te zetten. Ik zal me nog eens even voorstellen voor de nieuwe beginnelingen die mij nog niet kennen. Mijn naam is Adel Sabih, Ben 22 jaar Bijna 23 lekker over 4 maandjes en woon in Rotterdam Bij Pameijer (Begleidwonen.) het is vandaag lekker stil hier op de B.W. er valt niks te beleven. ik zit lekker op me makkie een bakkie koffie te drinken lekker op me balkon. en chil muziekje laptop op me schoot.
zaterdag 15 december 2012
Mijn mooiste droom
Mijn mooiste droom
Dit is een gedicht over hoe het leven kan zijn als je ziek bent. Het heet: Mijn Mooiste droom.
Als je ziek bent is het leven niet altijd gemakkelijk. Omdat niet alle ziektes van de buitenkant even duidelijk te zien zijn, stuit je wel eens op onbegrip. bijvoorbeeld als je een chronische aandoening hebt waarbij je vooral bij bepaalde handelingen hinder ondervindt. Dit kan zijn in de vorm dat het je gewoon niet lukt of omdat het je gewoon pijn doet. Pijn kan niemand goed zien, zeker niet als je het niet wilt laten zien, maar daarmee is het nog niet verdwenen. Mensen die ziek zijn, chronisch of niet, willen zich vaak flink houden, niet afhankelijk zijn van een ander, helaas ben je dat in sommige gevallen wel. Je kunt er gewoon weg niet omheen dat je af en toe iemand om hulp zal moeten vragen. Ik weet dat dat niet altijd even leuk is, maar het belangrijkste wat ik de afgelopen periode heb geleerd, is dat als je er over praat, mensen duidelijk probeert te maken hoe het voor jou is, dan wordt het een beetje gemakkelijker om die grens over te gaan en toch om hulp te vragen.
Ik vond het ook heel erg moeilijk om te moeten toegeven dat ik bepaalde dingen gewoon niet meer kon. Ik ben nog jong en er wordt van mij verwacht dat ik dan dus ook sterk ben. Ik ben ook jong en ik was ook sterk, maar nu niet meer. Om de onmacht die ik toen voelde en nu nog steeds af en toe, heb ik daar een gedicht over geschreven, misschien heeft iemand er iets aan. Voor mij was het al belangrijk dat mensen na het lezen van dit gedicht tegen mij zeiden, ik wist niet dat je er zo mee bezig was, dat het je zo bezig houd. nou dat deed het dus wel en nog steeds.
Als ik iemand die in een zelfde situatie zit met dit gedicht een duwtje in de juiste richting kan geven, dan is het al heel wat waard. Het gedicht heet MIJN MOOISTE DROOM, lees het maar en vertel me wat je er van vind.
Mijn mooiste droom
Zoveel mensen denken te weten wat ik voel, of te begrijpen wat ik bedoel.
Maar hoe kun je iets uit proberen te leggen, als je het eigenlijk niet eens kunt
zeggen. Een ander kan niet voelen wat ik niet begrijpen wat voel, ik bedoel.
En als ik alles nou eens zou vertellen, zullen ze dan niet hun oordeel vellen?
Ze zien niet waar ik dagelijks mee leef, hoeveel ik elke dag weer geef.
om de dag door te kunnen komen, om te kunnen blijven dromen.
Dromen dat het ooit eens anders zal zijn,dat ik niet meer hoef te leven
met die pijn. Niet meer hoef te zeggen, dat lukt me niet, want dat doe
mij zo’n verdriet. Gewoon te leven, zonder pijn, blij zijn zonder zorgen.
dat is elke dag, heel even.
mijn mooiste droom voor morgen...
Dat was het dan...
Liefs Adil Sabih
Dit is een gedicht over hoe het leven kan zijn als je ziek bent. Het heet: Mijn Mooiste droom.
Als je ziek bent is het leven niet altijd gemakkelijk. Omdat niet alle ziektes van de buitenkant even duidelijk te zien zijn, stuit je wel eens op onbegrip. bijvoorbeeld als je een chronische aandoening hebt waarbij je vooral bij bepaalde handelingen hinder ondervindt. Dit kan zijn in de vorm dat het je gewoon niet lukt of omdat het je gewoon pijn doet. Pijn kan niemand goed zien, zeker niet als je het niet wilt laten zien, maar daarmee is het nog niet verdwenen. Mensen die ziek zijn, chronisch of niet, willen zich vaak flink houden, niet afhankelijk zijn van een ander, helaas ben je dat in sommige gevallen wel. Je kunt er gewoon weg niet omheen dat je af en toe iemand om hulp zal moeten vragen. Ik weet dat dat niet altijd even leuk is, maar het belangrijkste wat ik de afgelopen periode heb geleerd, is dat als je er over praat, mensen duidelijk probeert te maken hoe het voor jou is, dan wordt het een beetje gemakkelijker om die grens over te gaan en toch om hulp te vragen.
Ik vond het ook heel erg moeilijk om te moeten toegeven dat ik bepaalde dingen gewoon niet meer kon. Ik ben nog jong en er wordt van mij verwacht dat ik dan dus ook sterk ben. Ik ben ook jong en ik was ook sterk, maar nu niet meer. Om de onmacht die ik toen voelde en nu nog steeds af en toe, heb ik daar een gedicht over geschreven, misschien heeft iemand er iets aan. Voor mij was het al belangrijk dat mensen na het lezen van dit gedicht tegen mij zeiden, ik wist niet dat je er zo mee bezig was, dat het je zo bezig houd. nou dat deed het dus wel en nog steeds.
Als ik iemand die in een zelfde situatie zit met dit gedicht een duwtje in de juiste richting kan geven, dan is het al heel wat waard. Het gedicht heet MIJN MOOISTE DROOM, lees het maar en vertel me wat je er van vind.
Mijn mooiste droom
Zoveel mensen denken te weten wat ik voel, of te begrijpen wat ik bedoel.
Maar hoe kun je iets uit proberen te leggen, als je het eigenlijk niet eens kunt
zeggen. Een ander kan niet voelen wat ik niet begrijpen wat voel, ik bedoel.
En als ik alles nou eens zou vertellen, zullen ze dan niet hun oordeel vellen?
Ze zien niet waar ik dagelijks mee leef, hoeveel ik elke dag weer geef.
om de dag door te kunnen komen, om te kunnen blijven dromen.
Dromen dat het ooit eens anders zal zijn,dat ik niet meer hoef te leven
met die pijn. Niet meer hoef te zeggen, dat lukt me niet, want dat doe
mij zo’n verdriet. Gewoon te leven, zonder pijn, blij zijn zonder zorgen.
dat is elke dag, heel even.
mijn mooiste droom voor morgen...
Dat was het dan...
Liefs Adil Sabih
woensdag 12 december 2012
Wensen
Het jaar 2012 is voor mij een goed jaar, we zijn nog niet helemaal rond'. Het is een echt leuk jaar geweest, ook met wensen. Iedereen heeft goed hun best gedaan, ook met vooruitzicht naar het jaar 2013. Het jaar 2013 kijk ik uit ook naar een mooi jaar met veel mogelijkheden naar vrijwilligswerk. Voor een goed voornemen,zoals muziek maken of zelfs een cd uitbrengen met veel liefdesliederen.Dat lijkt mij een mooi idee en het is een van mijn wensen.Zo ziet dat er een beetje uit voor volgend jaar. Trouwens vandaag is het 12-12-12, ook een goede dag
vinden iedreen person waar of niet ?
Heel veel groot ondersteuning van de grezen verliefd op zijn meestal geven wij de person .Veel aandacht by wat daar is in de liefde van een person deel met elkaar. Is allijtd leuk blij and gezel is alijtd mooie zo ingewekeld is wat over heb van deze keer weer .Bij de zelf onstandighd zodra mogelijke zonder wat is van men moeten we begrepen wat de uit .Weeked verhaal zonder te hebben wat is te weten van een person die is zo groot in dit wereld hebben.Wij de tijd niet ik hoop je de best met wat je kan zelf maken van je zelf tegenstand is geen mogelijk verhaal hebben wij alles .Juist goed in deze tijd wat vind iedereen van hoe and wat is best verteld van de hulp waar daar is geen warschauwing .
vrijdag 7 december 2012
thermostaat
Thermostaat!
Vind dat het belangrijk is dat we in bw delfshaven thermostaten krijgen op de kamer. De huidige situatie is niet ''menselijk''.
Sun isn,t shining HOOOOOOOOOOOOORRRRRRRR!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Sun is shining:
Vind dat het belangrijk is dat we in bw delfshaven thermostaten krijgen op de kamer. De huidige situatie is niet ''menselijk''.
Sun isn,t shining HOOOOOOOOOOOOORRRRRRRR!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Sun is shining:
donderdag 6 december 2012
IJzer boxen
Ben sinds kort met oud ijzer en computers slopen bezig een leuke hobbie. Moet wel uitkijken dat ik niet gauw een gebochelde gier wordt met een K long.
Wou bij deze een wens op dit verlanglijstje zetten.
Zou graag een lekkere box en een aggregaatje willen hebben. Ken dan op elke plek een feestje bouwe!~
Ik mis muziek buiten. Nog effe sparen.
Zou leuk zijn als gemeente wah boxen neerzet i pod erin en stampen maar!
Wou bij deze een wens op dit verlanglijstje zetten.
Zou graag een lekkere box en een aggregaatje willen hebben. Ken dan op elke plek een feestje bouwe!~
Ik mis muziek buiten. Nog effe sparen.
Zou leuk zijn als gemeente wah boxen neerzet i pod erin en stampen maar!
Abonneren op:
Posts (Atom)